الخائضون غمرات كلّ كريهة * و الضّامنون حوادث الايّام « 1 » ترجمه ماييم نكوتر ز همه خلق ديار * وز ماست نظام ديده سررشتهء كار ماييم به وقت جنگ عالى مقدار * بر حادثه‌ها قرار ما ضامن‌دار پس به حكم « الضّرورات تبيح المحظورات » « 2 » به سعادت و اقبال در پناه تأييد ايزد متعال متوجّه اردوى آن فرقهء بدخيال گرديد و در خلال اين احوال به دفعات لشكريانى كه قاصدان به احضار ايشان رفته بودند فوج‌فوج و گروه‌گروه به اردوى كيوان شكوه مىپيوستند و سپاه لشكر همايون به يك هزار و پانصد نفر رسيده بود و چون به نواحى اردوى سلطان حسين رسيدند و اوضاع اردويش را به ديدهء عبرت از روى خبرت ديدند ، آن راه را پسنديدند كه به اردوى او ممتزّج نشوند و جهت نزول عساكر فرخنده‌مآثر به طرف ديگر روند . او نيز قبول اين معنى كرده بعد از نزول شاه با اقبال و استقرار سرادقات عظمت و جلال به اردوى خود شتافته به مراسم [ 115 ] خدمت‌كارى اشتغال نمود . و چون چند شبانه‌روز مشعل دولت جهان در آن ديار نورفزاى و ظلمت‌سوز گشت ، رويت ثاقب شاه بلندمراتب بران قرار يافت كه از آنجا نهضت فرموده عنان مركب جهان‌پيماى به جانب ديگر منعطف گرداند . و چون پرتو استكشاف اين معنى بر ساحت تنگ‌مساحت خاطر سلطان حسين تافت ، امراء اعظام را طلب داشته از روى تدبير كه زادهء ضمير پرتغييرش بود با ايشان گفت كه مرا داعيهء آن است كه با بندگان شاه اتّفاق نموده و به هر طريق راه وفا و وفاق پيموده چنان سازيم كه صفحهء روزگار را از لوث اعادى باز پردازيم و لواى سلطنت و جهانبانى را به پاىمردى اتّحاد و دستيارى و مددگارى اتّفاق برافرازيم .

--> ( 1 ) . ديوان حضرت على ، ص 105 . ما برگزيدهء كليّهء خلايقيم . رشتهء خلايق و پيشواى هر پيشوايى هستيم . مائيم كه شروع‌كننده در سختىهاى هر جنگى خواهيم بود ، و كفيلان مصيبت‌ها و حوادث روزگاريم . ( 2 ) . امثال و حكم ، ج 1 ، ص 256 . ناچارى نارواها را روانى مىبخشد .